Επιστολή του Μιχάλη Καραμαλάκη για τη διέλευση πομπής με τουρκικές σημαίες από την οδό 25ης Αυγούστου

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής:

Κύριε Δήμαρχε,

Κύριε Πρόεδρε,

Θέλω εξαρχής να καταστήσω απολύτως σαφές  ότι η κριτική μας δεν αφορά σε καμία περίπτωση την παρουσία των Τούρκων χορευτών, ούτε τις πολιτιστικές ανταλλαγές και τις εκδηλώσεις που υπηρετούν την προσέγγιση και τη συνύπαρξη των λαών. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Το ζήτημα αφορά αποκλειστικά την ευθύνη της Δημοτικής Αρχής για τον σχεδιασμό, την εποπτεία και την πρόνοια που όφειλε να έχει επιδείξει. 

Η διέλευση οργανωμένης πομπής με πλήθος τουρκικών σημαιών από κεντρικούς δρόμους της πόλης, αλλά και από την οδό 25ης Αυγούστου, έναν δρόμο ταυτισμένο με μία από τις πλέον τραγικές σελίδες της ιστορίας του Ηρακλείου, συνιστά από μόνη της επιλογή που απαιτούσε ιδιαίτερη ιστορική και συμβολική ευαισθησία. Ακόμη και αν η εκδήλωση πραγματοποιούνταν σε διαφορετική ημερομηνία, η συγκεκριμένη διαδρομή και ο συμβολισμός της δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν ως ουδέτερη λεπτομέρεια του σχεδιασμού.

Η αστοχία καθίσταται ακόμη πιο έντονη από το γεγονός ότι η πομπή πραγματοποιήθηκε παραμονές της επετείου της σφαγής του 1898, με βάση το ισχύον τότε παλαιό ημερολόγιο, ενισχύοντας εύλογα τον συμβολικό χαρακτήρα του γεγονότος.

Ο Δήμος όφειλε να έχει σταθμίσει εγκαίρως τη διαδρομή, τον χρόνο, τα σύμβολα και το ιστορικό βάρος του τόπου. Η Δημοτική Αρχή δεν μπορεί να λειτουργεί εκ των υστέρων, αναζητώντας εξηγήσεις για γεγονότα που θα μπορούσαν να έχουν προβλεφθεί και αποτραπεί. Η υπεύθυνη διοίκηση απαιτεί πρόνοια, κρίση και σοβαρό σχεδιασμό πριν από κάθε δημόσια επιλογή.

Δεν επιδιώκουμε την καλλιέργεια εντάσεων μεταξύ λαών. Ζητούμε, όμως, υπευθυνότητα και λογοδοσία. Ζητούμε να γνωστοποιηθεί ποιος ενέκρινε το όλο πρόγραμμα, με ποια κριτήρια, ποιοι ήταν οι όροι συμμετοχής των αποστολών και αν προηγήθηκε διαβούλευση με ιστορικούς, φορείς μνήμης ή άλλους αρμόδιους επιστήμονες. Παράλληλα, η Δημοτική Αρχή οφείλει να δεσμευτεί ότι στο εξής κάθε αντίστοιχη διοργάνωση θα προηγείται ελέγχου ιστορικής και συμβολικής καταλληλότητας.

Η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί εμπόδιο στον πολιτισμό. Επιβάλλει, όμως, σεβασμό, μέτρο, επίγνωση και θεσμική σοβαρότητα.