Η χώρα χρειάζεται εφαρμόσιμη οικονομική πρόταση για την καταπολέμηση της ακρίβειας και τη στήριξη του εισοδήματος
Τα οικονομικά δεδομένα που καταρρίπτουν το κυβερνητικό αφήγημα «Η χώρα πάει καλά αλλά δεν το καταλαβαίνουν οι πολίτες» παρουσιάζει ο ανεξάρτητος Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, τονίζοντας σε δήλωσή του:
«Η χώρα πάει πάρα πολύ καλά απλώς δεν το καταλαβαίνουν οι πολίτες. Αυτό μας λέει ουσιαστικά κυβέρνηση. Αφού όλα πάνε τόσο καλά, ας απαντήσει και σε μερικές πολύ απλές ερωτήσεις:
Γιατί η βενζίνη παρά τις παρεμβάσεις και τις επιδοτήσεις δεν έπεσε όλο το καλοκαίρι κάτω από τα 2 ευρώ; Ποιοι κερδίζουν από τις υψηλές τιμές στη βενζίνη και στο Diesel
Αφού η οικονομία πάει τόσο καλά γιατί οι πλειστηριασμοί αυξήθηκαν κατά 131%; Γιατί φτάσαμε στους 300.000 πλειστηριασμούς τα τελευταία έξι χρόνια;
Γιατί τα χρέη, μόνο προς την εφορία, αυξήθηκαν από τα 105 στα 114 δισ. ευρώ;
Γιατί οι οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία εκτοξεύτηκαν από τα 35 δισ. το 2019 στα 51 δισ. το 2024;
Μας είπαν για το Σπίτι μου 1, Σπίτι μου 2, για επιδότηση ενοικίου. Και τι συνέβη; τα ενοίκια αυξήθηκαν 9% το 2024 και άλλο 8% το 2025.
Υπάρχει ακόμα ένα ερώτημα: Γιατί οι οφειλές του ίδιου του Δημοσίου προς τους ιδιώτες, φορολογούμενους, ασφαλισμένους, συνταξιούχους και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αυξήθηκαν μέσα σε μόλις ένα χρόνο από τα 3,2 στα 3,7 δισ. ευρώ; Μήπως έτσι δημιουργείται και μέρος του τεχνητού υπέρ-πλεονάσματος και μήπως η ακρίβεια την οποία πληρώνει καθημερινά ο πολίτης μετατρέπεται ταυτόχρονα σε περισσότερα κρατικά έσοδα μέσω της έμμεσης φορολογίας, του ΦΠΑ, αλλά και του περίφημου Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα;
Γιατί λοιπόν υπάρχει τόσο μεγάλη απόσταση ανάμεσα στους αριθμούς που παρουσιάζει η κυβέρνηση και σε αυτούς που βλέπει ο πολίτης στο λογαριασμό, στο ενοίκιο, στο πρατήριο, στα χρέη του;
Η χώρα δε χρειάζεται άλλη μια επικοινωνιακή αφήγηση επιτυχίας. Χρειάζεται εφαρμόσιμη οικονομική πρόταση για την καταπολέμηση της ακρίβειας και τη στήριξη του εισοδήματος. Για την μικρομεσαία επιχείρηση και την εργασία. Για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους. Όχι περισσότερους φόρους, αλλά δικαιότερη κατανομή φόρων. Και κυρίως ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που δε θα στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά μονομερώς στο real estate και στον τουρισμό. Αλλά στην καινοτομία, στη νεολαία, στο ανθρώπινο κεφάλαιο και στην αγροτική παραγωγή. Γιατί αν η οικονομία πάει τόσο καλά, αλλά ο πολίτης χρωστά περισσότερο, πληρώνει ακριβότερα και δυσκολεύεται περισσότερο να στεγαστεί, τότε το πραγματικό ερώτημα είναι ένα: Για ποιον ακριβώς πάει καλά η οικονομία;».