2026, το διεθνές έτος αγρότισσας

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, μέσω του FAO-Food & Agriculture Organization) όρισε Διεθνές έτος Αγρότισσας το 2026 (Intern;ational Year of the Woman Farmer 2026) ως φόρο τιμής στη Γυναίκα, τη Μάνα, την Αγωνίστρια, την Εξισορροπίστρια.
Η κα Μάγδα Κοντογιάννη, 6932094231, κτηνοτρόφος, γραμματέας του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής «Άγιος Γεώργιος» δήλωσε: Η αγρότισσα είναι το «πολυεργαλείο» της αγροτικής οικογένειας και η «ψυχή» της αγροτικής κοινωνίας. Ένας παλαιός επικεφαλής αγροτικού σχολείου στην Ελλάδα, βαθύς γνώστης τόσο της Ελληνικής πραγματικότητας, όσο και της διεθνούς δυναμικής, έλεγε: «Εάν έχεις είκοσι άνδρες, έχεις είκοσι άνδρες. Αν τους εκπαιδεύσεις ίσως να έχεις ένα λόχο. Αν έχεις είκοσι γυναίκες έχεις ένα χωριό ….», περιγράφοντας έτσι την εξαιρετική σημαντικότητα της γυναίκας και ιδιαίτερα της γυναίκας της υπαίθρου, της αγρότισσας.
Τιμώντας την Παγκόσμια Ημέρα Αγρότισσας (15 Οκτ) από το 2018 σχεδόν προφητικά, η κα Μ. Κοντογιάννη είχε πει: «Η Παγκόσμια Ημέρας της Αγρότισσας γιορτάζεται σε ένα δραματικά μεταβαλλόμενο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον. Οι παλιές ισορροπίες έχουν χαθεί και η παγκόσμια κοινότητα προσπαθεί να βρει νέες ισορροπίες. Ο αγροτικός τομέας, ο μόνος στυλοβάτης της πραγματικής οικονομίας, επηρεάζεται άμεσα από τις εξελίξεις και χρειάζεται δυναμικές μεταβολές, ώστε να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις και να επιβιώσει. Οι τοπικές κοινωνίες ξανααποκτούν ιδιαίτερη σημασία και οι αγρότισσες είναι εξισορροπίστριες, ακροβάτισσες και με πολλές γνώσεις και ικανότητες.
Η κα Άλκηστη Βίτσα, Γεωπόνος, Μέλος του Δ.Σ του Ελληνικού Δικτύου ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ στον πρόλογο του ημερολογίου που είναι αφιερωμένο στο Διεθνές Έτος Αγρότισσας αναγράφει: Στην Ελλάδα, η συνεισφορά της αγρότισσας στον πρωτογενή τομέα είναι ανεκτίμητη. Από τα δύσβατα βουνά, μέχρι τους ανοιχτούς κάμπους, η Ελληνίδα αγρότισσα είναι αυτή που στάθηκε στήριγμα της ελληνικής οικογένειας και ταυτόχρονα κράτησε ζωντανή την αγροτική παραγωγή και την αγροτική κοινωνία στους δύσκολους καιρούς όπου ο αντρικός πληθυσμός έλειπε στον πόλεμο. Μία εργασία επίπονη, απαιτητική, εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες, που συχνά θεωρείται «αντρική δουλειά», κι όμως τόσο κομβική για την κοινωνία. Οι γυναίκες αυτές συχνά θεωρούνταν σκληροτράχηλες, σαν τη γη που καλλιεργούσαν. Αυτό δεν τις εμπόδισε ποτέ να φροντίζουν συγχρόνως την οικογένεια τους. Αποτελούν ένα ζωντανό κομμάτι της ελληνικής παράδοσης και κουλτούρας, διασώζοντας όχι μόνο την πολιτιστική κληρονομιά αλλά και την ταυτότητα κάθε τόπου. Και όχι μόνο αυτό. Στα χρόνια της έντονης αστικοποίησης, η Ελληνίδα Αγρότισσα κρατάει ακόμα ζωντανή την ελληνική ύπαιθρο, που δυστυχώς αργοπεθαίνει.
Οι αγρότισσες του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής κινούνται σε δύο κατευθύνσεις: (1) Σταθερά κάθε Τετάρτη στις 20.30 συμμετέχουν στις δημόσιες ανοικτές διαδικτυακές συνεδριάσεις, που λειτουργούν ως ευρεία ενημέρωση όλων, αφού ΔΕΝ υπάρχουν Αγροτικά Σχολεία Μαθητείας, ούτε επιμορφωτικά σεμινάρια, ούτε δομές υποστήριξης της γυναικείας αγροτικής επιχειρηματικότητας και (2) Συνεχής προσπάθεια ενημέρωσης των αστών, ώστε να συνδιαμορφωθούν από όλους τους εκλεγμένους κοινωνικούς εταίρους συνθήκες για Βιώσιμες Κοινωνίες και αειφόρο Περιβάλλον με συνεργασία και συμφωνία όλων.
«Η Ελληνίδα αγρότισσα αποτελεί στυλοβάτη της αγροτικής οικογένειας & κοινωνίας, διασφαλίζει τη λειτουργικότητα και την κοινωνική-οικονομική συνοχή στον αγροτικό χώρο, ενώ περιέργως φαίνεται να αποκλείεται από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Οι αγρότισσες είναι η αθέατη, αδήλωτη και μη εκτιμώμενη οικονομικά εργασία στις αγροτικές κοινωνίες, οι αγρότισσες στερούνται στοιχειωδών προνοιών σε σχέση με τις αστές, ενώ απαιτούνται ιδιαιτέρως πολλές ικανότητες και δεξιότητες από κάθε μια αγρότισσα».
Η διατροφή και ανάπτυξη της οικογένειας στηρίζεται κυρίως στις γνώσεις, στις ικανότητες και στις δεξιότητες που έχει η αγρότισσα. Και βέβαια η οικογενειακή καλλιέργεια και η οικογενειακή εκτροφή είναι πολιτιστική πράξη, ήδη εδώ και 11.000 χρόνια, που έχει ενσωματωμένη την αειφορία της τοπικής κοινωνίας και σε αυτό, διακρίνεται κυρίως το γυναικείο τμήμα του αγροτικού πληθυσμού. Ταυτόχρονα η χειροτεχνία, η υγιεινή και οι αξίες (και ηθική) επιβίωσης της οικογένειας και της κοινωνίας φροντίζονται κυρίως από τις αγρότισσες στην αγροτική ύπαιθρο και της πατρίδας μας.
Η κα Αργυρώ Λαγγουράνη, κτηνοτρόφος, Λιδωρίκι, μέλος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων Δωρίδας, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Λιδωρικίου και Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Λιδωρικίου Δωρίδας εντοπίζει την ανάγκη σεβασμού του τρόπου ζωής των αγροτών & αγροτισσών, ιδιαίτερα διότι στις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 2022 το σύνθημα ήταν «Πολιτιστική κληρονομιά: Διατηρώντας το παρελθόν για τις μελλοντικές γενιές».
Η κα Ελισάβετ-Ειρήνη Μιχαηλίδου, Νέος Σκοπός Σερρών, αγρότισσα, μέλος του Συλλόγου Βοηθών Μητρότητας Ελλάδος, οικοτέχνης (elismadeit) οργανώνει και συμμετέχει σε δραστηριότητες για την υπεράσπιση της ΚΥΚΛΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. Η κυκλική οικονομία έχει την βασική αρχή πως ό,τι δεν είναι χρήσιμο σε κάποιον, είναι ή γίνεται χρήσιμο σε κάποιον άλλο στο ίδιο σύστημα, ακριβώς όπως συμβαίνει με όλους τους κύκλους της αγροτικής δραστηριότητας. Ταυτόχρονα μετείχε στην λειτουργία της Ομάδας «Βιβλιοφάγων» για παιδιά 5-15 ετών στα πλαίσια του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ορφέας».
Η κα Αθηνά-Ελπίδα Μιχαηλίδου, Μέγαρα Αττικής επισημαίνει: Μετά την απαξίωση της παγκοσμιοποίησης, μετά την «οχύρωση» μέσα σε διεθνείς συμφωνίες και μετά τους αποκλεισμούς της πανδημίας του covid-19, η τοπικοποίηση προβάλλει ως η μοναδική ελπιδοφόρα προσδοκία για το μέλλον. Η Τοπική Ανάπτυξη Υπαίθρου απαιτεί ζωντανή-λειτουργούσα κοινωνία και ο πυρήνας αυτής της κοινωνίας είναι η αγρότισσα.
Το λογότυπο του Διεθνούς Έτους Αγρότισσας τονίζει την δεξιοτεχνία, τις γνώσεις και τις ικανότητες των αγροτισσών να εξισορροπούν όλη την αγροτική (οικογενειακή & κοινωνική) ζωή και μάλιστα με οικονομικά σωστό τρόπο.
O διπλός εορτασμός, του Διεθνούς Έτους Αγρότισσας και του Διεθνούς Έτους Βοσκοτόπων & Βοσκών, ενισχύει επίσης τους στόχους της Δεκαετίας Οικογενειακής Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (2019–2028), η οποία προωθεί πολιτικές και επενδύσεις χωρίς αποκλεισμούς, που υποστηρίζουν τις οικογενειακές αγροτικές εκμεταλλεύσεις, τις γυναίκες και τις αγροτικές κοινότητες ως βασικούς παράγοντες σε βιώσιμα αγροδιατροφικά συστήματα.