Ένα ποτήρι κρασί στο δείπνο, μια μπύρα μετά από μια κουραστική μέρα ή δύο ποτά με την παρέα το Σαββατοκύριακο είναι για πολλούς μια μικρή απόλαυση της καθημερινότητας. Ωστόσο, σύμφωνα με έναν νευρολόγο, αυτή η συνήθεια δεν μπορεί να συνεχίζεται για πάντα χωρίς συνέπειες — ειδικά όσο μεγαλώνουμε.
Ο λόγος για τον Ρίτσαρντ Ρέστακ, ο οποίος υποστηρίζει ότι υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία κατά την οποία θα έπρεπε να αρχίσουμε να περιορίζουμε σοβαρά το αλκοόλ, με τελικό στόχο την πλήρη αποχή, προκειμένου να προστατεύσουμε τη μνήμη και τον εγκέφαλό μας.
Γιατί το αλκοόλ γίνεται πιο «βαρύ» με την ηλικία
Όπως είναι γνωστό, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ δεν ευνοεί την υγεία σε καμία ηλικία. Ο Δρ. Ρέστακ, όμως, τονίζει ότι όσο μεγαλώνουμε, οι αρνητικές επιπτώσεις του αλκοόλ στον εγκέφαλο γίνονται πιο έντονες.
Σε βιβλίο που δημοσίευσε το 2021 με τίτλο Ο Πλήρης Οδηγός για τη Μνήμη: Η Επιστήμη της Ενδυνάμωσης του Νου σας, εξηγεί πώς μπορούμε να διατηρήσουμε τη μνήμη μας σε καλή κατάσταση με την πάροδο των χρόνων. Εκεί αναφέρεται εκτενώς και στον ρόλο του αλκοόλ.
«Το αλκοόλ είναι μια πολύ, πολύ ασθενής νευροτοξίνη – δεν είναι καλό για τα νευρικά κύτταρα», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η επίδρασή του στους νευρώνες γίνεται πιο επιβαρυντική όσο μειώνεται η ανθεκτικότητα του εγκεφάλου.
Η ηλικία-ορόσημο σύμφωνα με τον νευρολόγο
Πολλοί ειδικοί επισημαίνουν ότι μετά τα 65 έτη, ο οργανισμός δεν διαθέτει τον ίδιο αριθμό νευρώνων που είχε σε νεότερη ηλικία. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Δρ. Ρέστακ προτείνει μια ξεκάθαρη στρατηγική:
- Από τα 65: σταδιακή μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ
- Μέχρι τα 70: πλήρης αποχή
Όπως υποστηρίζει, «είναι απαραίτητο να απέχει κανείς από το αλκοόλ σε ένα στάδιο της ζωής όπου η διατήρηση των νευρώνων είναι ζωτικής σημασίας».
Υπάρχουν και αντίθετες απόψεις
Η θέση αυτή, πάντως, δεν μένει χωρίς αμφισβήτηση. Σύμφωνα με όσα αναφέρει το LADbible, ορισμένες πιο πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι κατά τη διάρκεια της ζωής μας χάνουμε μόνο περίπου 2% έως 4% των νευρώνων μας — ποσοστό μικρότερο απ’ όσο πιστευόταν παλαιότερα.
Αυτό έχει οδηγήσει μέρος της επιστημονικής κοινότητας να υποστηρίζει ότι η σχέση αλκοόλ και εγκεφαλικής φθοράς είναι πιο σύνθετη και εξαρτάται από τη συχνότητα, την ποσότητα και τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του ατόμου.
Τελικά, τι κρατάμε;
Ανεξάρτητα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις, το μήνυμα είναι σαφές: όσο μεγαλώνουμε, το αλκοόλ παύει να είναι «αθώο». Για κάποιους, η μείωση μπορεί να είναι αρκετή· για άλλους, η πλήρης αποχή ίσως αποδειχθεί η καλύτερη επιλογή για την υγεία του εγκεφάλου και της μνήμης.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο πότε πρέπει να το κόψουμε — αλλά πότε είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε για το καλό του εαυτού μας.